THAILAND
Mandy & Maarten waren vier weken op reis door Thailand.
het was een zelf georganiseerde highbudget “bekpek” reis. Dus wel met rugzak, maar we zoeken niet constant naar de allerlaagste prijzen wat betreft vervoer en overnachtingen. We proberen wel de beste koop te vinden. Dus beste kwaliteit voor de beste prijs.

Welkom op de Thailand Weblog. Mandy & Maarten hebben in december 2003 een maand rond getrokken door dit geweldig mooie land.

Je kunt de reis in chronologische volgorde lezen.

Met de Kalender kun je dan vanaf 2 december door bladeren naar het einde van het jaar.

Lees ook de verhalen en voorbereidingen voor de Sri Lanka reis.

De laatste dag. Wat een raar gevoel. Stiekem waren we toch van dit land gaan houden. Van de lieve mensen, de gluiperds, de luie , de mooie mensen.. kortom alle smaken. Maar ook van de markten, het eten, de steden, het strand en zelfs de tempels. Vandaag zouden we nog een laatste dag alles geven en vooral ook veel nemen -uh- kopen. Dus op naar het koopparadijs van Bangkok en tevens een van de grootste winkelcenra in Azie: Siam Square. Met de taxi reden we naar dit mekka voor koopjesjagers en designfreaks. We begonnen bij MKB Centre

De start van onze shopdag: het mega grote MKB

Shop till you drop
Het MKB centre is een 6 verdiepingen groot complex met daar in alle mogelijke winkeltjes. Echt alles kun je er kopen en het grootste deel is Fake. We hebben er ons heerlijk lopen verbazen. Want als je de straat oversteekt dan kom je bij SIAM Tower en daar zitten alle design en merkwinkels waar de zelfde spullen verkocht worden, maar dan tegen de echte prijs. Rare jongens die Thai-en.
Na 2 uur rond sjokken waren we behoorlijk moe, dus ff een kopje koffie drinken bij een goede koffie tent en wederom hadden we een supper bakkie te pakken. Niet die vieze nescafee drek die je in de rest van Thailand krijgt. Daarna weer in de benen en deze keer aan de andere kant van de straat waar de echte winkels waren. Onderweg zagen we nog een pop van Ronald MacDonald die een “Wai” uitvoerde (de traditionele Thaise groet) kortom: East meets West…
In tegenstelling tot het enorme bijenkorf of mierennest gevoel in het MKB was het erg rustig bij het andere winkelcentrum. De 6 verdiepingen hier waren en stuk overzichtelijker. De winkels waren chic en duur. Naats een sportzaak (converse) hadden ze een klein basketball veldje gemaakt. Maarten kon het niet laten en zou de thais wel ff een poeppie laten ruiken. Tjaa. dat viel tegen. Het was ook al heel wat jaren geleden dat hij echt op het veld stond. De bewegingen en de techniek was er nog wel, maar het redement was erg triest: 2 baskets. Maar het was wel ff leuk en de thaise jongens keken wel raar naar die lange die niet kon basketballen.

Airport
Na een tijdje hadden we het wel gehad met al die winkels en we moesten nog het een en ander inkopen. Dat gingen we dus doen. Alleen terugkomen naar Kao San Road was niet zo simpel. We probeerden een taxi te krijgen, maar die zaten allemaal vol. Dat werd dus een stukje lopen. We kwamen ook langs het stadion en daar was een of ander markt. We zijn daar ook nog even geweest. Het was een typische thaise markt, met andere woorden geen toerist te vinden, behalve wij! Na een tijdje gelopen te hebben, hadden we eindelijk een taxi te pakken. Moe van het lopen namen we plaats in de koele taxi. Op naar Kao San Road. Althans dat dachten we…het schoot voor geen meter op en we hadden erge haast. Een uur later en een paar straten verder, besloten we maar te gaan lopen. Met volle vaart naar de straat, gesplitst shoppen en naar het hotel waar onze bagage stond. Daar nog heerlijk genoten van een meloenshake en toen naar de minibus die op ons stond te wachten. Alles liep redelijk op tijd (vrij uniek), dus om 20.15u stonden we op het vliegveld. Veel te vroeg, maar nog tijd om te winkelen, te eten en te internetten. Het zit er op. We hebben het echt geweldig gehad! Over een klein half uurtje gaan we de lucht in naar het koude Nederland:

Op weg naar onze eigen Tempel in Empel!

Piep, piep, piiiiiiep… De GSM van Mandy liet ons om 05:45 uur weten hoe laat het was. Veel te vroeg voor een vakantieochtend, maar ja. Als je een historische stad wil bezoeken dan moet je pijn lijden. Nog even blijven liggen en dan toch opstaan, douchen en naar het ontbijt.
Om 06:15 zaten we te genieten van het “Royal” ontbijt buffet en een half uur later zaten we te wachten op onze gids in de lobby van het hotel. De gids zou eigenlijk om 7 uur komen, maar soms komen ze een kwartiertje eerder…vandaar. Maar na een half uur nog geen gids. Om 07:20 uur stapte eindelijk een man op ons af. Floating Market? vroeg hij met een blij Thais gezicht? Nee, seen that, done that, wij gaan naar Ayuthaya. “Oh oke” en hij stapte op een ander toeristenstelletje in de lobby. Och het gebeurde ons we vaker deze vakantie dat een gids of busje te laat kwam opdagen, dus we hingen weer erelax in onze stoeltjes.
Na 1 uur wachten kregen we wel wat kriebels. Nog steeds geen spoor van onze gids. Ik probeerde onze reisagent te bellen, maar dat kantoor was nog gesloten. Pas om 09:00 uur zou daar iemand zijn. Lekker. Na 2 uur wachten, het was inmiddels 08:45 zaten we goed chagerijnig te wezen in ons Royal Hotel. Mooie boel was dat.
Wij opweg naar ons reisburootje. We wilde geen geld, we wilde vandaag naar Ayuthaya, mety een gids en snel. “We have a problem, no you have problem”, zo kwam ik binnen zetten. Met een bezorgde blik keek de mevrouw achter het stalenburo me aan. Nadat ze het verhaal had aangehoord, klom ze in de telefoon. Het was zondag dus het zou lastig worden om iets te regelen. Dat is dan mooi jou probleem, regel het maar. Of we toch niet wilde wisselen en morgen wilde gaan? Nee, morgen vlogen we terug naar huis. “Oh oh, solly solly!”. Ja solly, solly, schiet maar op. Maar het lukte haar. Er kwam een gids opdagen we werden in een taxi gezet en naar een parkeerplaats voor MiniVans gezet. Daar kropen we in een busje en reden naar onze dagbestemming. Om 11:00 uur waren we er en met vele excuses liep de gids met ons mee. Ze hadden niet bij het Royal Hotel gekeken, maar bij het reisburo. De sukkels. Maar goed we waren er en de eerste stop was…

Wat Phra Sri Sanphet

Wat Phra Sri Sanphet
De vaste lezers van deze site weten inmiddels dat een “Wat” een tempel is. Ayutthaya was ooit de hoofdstad van Thailand. In een periode van 400 jaar hebben diversen koningen het stadje verdedigd tegen vooral de Birmezen die de stad regelmatig aanvielen en belegerden. De stad werd gesticht omstreeks het jaar 1350.
De Wat Phra Sri Sanphet is een koninklijke tempel die in 1491 was gebouwd.. Hij zag er erg indrukwekkend uit. Drie grote stoepas torende boven het landschap uit. De Brimezen hadden ook hier flink huisgehouden. Alle Boedha’s (beelden) hadden ze letterlijk een kopje kleiner gemaakt. Vlak bij deze ruinies zagen we in het nieuw gebouwde Mongkol Bophiot een enorme bronzen boedha staan. Deze boedha had vele oorlogen weerstaan en was nu beschermd in zijn nieuwe “huisje”. Na een kort bezoek aan een TeakWood huis van een paar miljoen Bath gingen we de bus in richting de liggende boedha.
44 meter lang lag voorons een gl;imlachende en in het oranje gewikkelde boedha. Ongeveer eenzelfde soort als we hadden gezien in Bangkok, maar nu niet in het goud, maar in steen en cement. Na een paar foto’s mochten we weer het busje in op weg naar de lunch.

Wat phra mahathat
De lunch bestond uit steamed rice, gebakken ei, zoet en zure kip en gemengde groente samen met een cola een prima maaltje. Een aantal thaise nonnen die bij ons waren dachtten daar anders over. Zij hadden hun eigen lunchtrommeltje meegenomen. Na de lunch reden we naar een andere tempel, de wat phra mahathat. Deze tempel was in Birma style. De andere tempel was in Thai style. Op het terrein van de tempel stond ook een enorme boom waar men in de wortels het gezicht van ee Boeda hadden gemaakt. Leuk. Deze tempel is de oudste van de stad en het hoogtepunt wordt gevormd door een enorme prang die oorspronkelijk 46 meter hoog reikte. Ook hier weer de onthoofde boedha’s en nu zag je ook duidelijk een andere style: in plaats van de spits toelopende stoepa’s (of Chedi’s) zag je hier meer ronde vormen. Verder ontbraken natuurlijk de diversen toeristenstalletjes niet en ook lagen er weer vele honden. Die beesten kom je echt overal in Thailand tegen. Foto’s maken, rond lopen en het busje weer in. Onze laatste stop van de dag was een Tempel in “europese” style. We waren benieuwd.
We parkeerde vlak bij een riviertje. De volgende tempel was op een soort eiland gebouwd. Met een soort skilift, bestuurd door een monnik, werden we over het riviertje “getrokken”.
De tempel bleek een soort kerk. Glas in lood en alle vormen van een kerk. Alleen de binnenkant was als een tempel (inclusief boedha’s en wat thaise nonnen). Deze wisten ons zelfs zo ver te krijgen dat we wat geld doneerde. Voordat we de bus in gingen nog ff snel een ijskoffie gedronken, heerlijk spul.
Na een uurtje kwamen we weer aan in Bangkok. Foto’s weer op de cd gezet en minbus geregeld naar de Airport voor morgen voor maar 50 bath per persoon: geen geld.

Pat Pong
Onze taxichauffeur moest lachen toen we zeiden dat we naar Silom Road wilde. Silom Road ligt vlak bij Pat Pong, de “sex”-wijk van Bangkok. Tenminste dat was vroeger. Nu lijkt het meer op een toeristische boulevard ergens aan de costa brava. De straat staat staat vol met kraampjes waar ze de bekende artikelen verkopen: nep jeans, nep DVD’s, nep shirts etc. Het enige verschil is dat je af en toe tussen de kraampjes en toeristen door een meisje aan een paal ziet dansen in een nightclub. Redelijk onschuldig. Op straat wordt je wel door vieze mannetjes aangesproken. Nou ja, Maarten dan. Je krijgt dan een geplactificeerd kaartje te zien met allerlei “diensten” die de dames kunnen uitvoeren. Maar in de straten lopen vooral veel families en koopjesjagers. Mandy zag wel enkele typische oude dikke mannen met een mooi jong thais meisje of een oudere westerse man met een jonge Thaise jongen. Het was wel leuk om het allemaal gade te slaan en te zien dat je in Bangkok ales kunt kopen… alles. En natuurlijk is alles: “special plice, fol you my fliend..” Yeah Yeah. Toch trapte we er in. We kochten ons suf: DVD’s, Jeans, T-shirts, souveniers.. kom maar op.
Daarna lekker eten bij de MacDonalds en enm super lekkere en luxe koffie bij Starbucks. Dat was lang geleden dat we zo’n goede koffie op hadden. Moe maar voldaan gingen we opzoek naar een taxi voor de terug reis.

Pat Pong, Bangcock

Tuk Taxi Tuk
We werden aangesproken door een Tuk Tuk chauffeur: “Where do you wanna go?” . Och dacht ik.. laten we eens lachen: ” We wanna go to Royal Hotel” .. “Aaah” was de reactie van de man “Loyal Hotel, velly good, velly nice”. 200 bath! Ik moest lachen. We konden dus voor 200 bath in de SMOG in zo’n stinkende Tuk Tuk, terwel we voor 75 bath in en airco taxi konden. Ik vertelde hem dat een taxi 75 bath kostte en dat hij dus wel beter zijn best moest doen. “Oke, oke; 100 bath”.. tja dacht hij dat we gek waren? . “Hee i’m not a Falang!” was mijn antwoord. Wat betekent: ik ben geen toerist. Hij moest lachen en kwam toen met zijn laatste prijs: 80 bath. Tja.. dacht ik nog.. wie is hier nou gek?
We hielde een taxi aan en moe, maar voldaan reden we naar ons Hotel voor de laatste nacht in Bangkok.

Om 05:00 uur kwamen we aan in Bangkok. Nog half wakker sleepte we ons uit de bus. Mandy ging bij de koffers staan en ik werd enthousiast besprongen door diversen Tuk Tuk drivers en Taxi Chauffeurs. “Where do you wanna go, which guesthouse do you stay?”. De slaap nog uiit mijn ogen wrijvend antwoordde ik “Royal Hotel”. Ahaaa, “LLLoyal Hotel, velly chique” was de reactie van de chauffeur. “200 Bath for taxi, 100 bath for Tuk Tuk, Good plice!”. Jaja zal best. Mandy riep intussen dat ze onze rugzakken eruit aan het gooien waren. “We need a taxi, with a meter!”. Ik liep naar Mandy en sleepte de baggage over de stoep. Om ons heen was het een drukte van toeristen die allemaal half wakker bezig waren om hun baggage te redden.
Ok, Ok my fliend”, in eens had ik er weer een vriend bij, dat gaat echt heel makkelijk hier in Thailand. Als ze je kunnen oplichten bij je hun vriend. “i have good price for you, good price for me: 120 bath for Taxi to Loyal Hotel.” Nee, nee, only taxi with meter on! Was mijn ietwat chagarijnige antwoord en ook Mandy begon zich er mee te bemoeien. Oke Oke.. wat thaise scheldwoorden en we werden richting taxi geduwd. Mooi. We reden de straat nog niet uit of we zagen het al liggen het Royal Hotel. We hadden in principe gewoon kunnen lopen…. maar goed dit was ook wel lekker. Nu maar hopen dat we onze baggage daar achter konden laten. Tja en dan? om 05:15 uur in Bangkok? Hmmm.
Voor 40 bath kwamen we aan bij het ons inmiddels vertrouwde Hotel. We liepen naar de receptie en tot onze verbazing konden we gewoon inchecken! Heerlijk. Geen gesleep door de stad met baggage. Geen slaapdronken wandeling door Bangkok. Nee, gewoon een luxe bed in ons Hotel!! Jaaa.
De kamer was nog groter dan de vorige keer en de badkamer was net even iets luxer. De rugzakken werden neergezet en wij ploften op bed. TV aan en onder het geruststellende geluid van BBC World vielen we snel in slaap. Om 11:00 uur werden we wakker. Warme douche en de eerste huidschilfers en vellen kwamen al weer los. Maar we voelde ons goed, uitgerust en klaar voor onze expeditie voor de middag: Chinatown.

Golden Boedha, Wat Trimitr
Eerst zouden we nog even koffie gaan drinken in een koffietentje om de hoek. Maar tot onze spijt was deze aan het renoveren. Dan maar naar Ko San Road om onze trip voor morgen naar Ayuthaya te boeken. We liepen direct naar ons vertrouwde reisburo en voor 400 bath per persoon waren we morgen weer een dag onder de pannen. Ayuthaya is de oude hoofdstad van Thailand en we gaan daar de ruinies van oude tempels bekijken. Daarna Op weg naar Chinatown. Niet in een Tuk Tuk, maar in een luxe taxi. Met de meter on. Geen probleem. Nou ja…
Onze taxichaffeur had wel zin in “siteseeing” Bangkok. Dus in plaats van de rechstreekse route reden we regelrecht de file in van de rondweg om Bangkok heen. Al met al was het bedrag toch een stuk goedkoper dan de 200 bath zonder meter maar toen we 88 bath af moesten rekenen voelde we ons toch bekocht. We hadden ons laten “afzetten” aan de andere kant van ChinaTown bij de “Golden Budha” of te wel: Wat Trimitr.
Het was er redelijk toeristisch, maar niet super druk. De gouden boedha was ooit ontdekt in Sukothai. Het leek toen een boedha van klei. Maar met het verplaatsen van het ding, brokkelde de klei af en scheen er goud onder het klei. Wat bleek, het geheel was een bijna massief gouden boedha. De bewoners van Sukothai hadden het besmeerd met klei en cement om het niet te laten opvallen voor de aggresieve volkeren die af en toe het gebied aanvielen.

Chinatown
Na de foto’s en een offer voor de boedha liepen we China Town in. Na een paar straatjes kwamen langs een leuk eettentje. We hadden wel honger dus hup naar binnen.
De menukaart was gelukkig ook in het engels en niet alleen in het chinees. We probeerde de haaievinnensoep en gesoomde deegballetjes met rundvlees (een soort bapao). De soep en de balletjes waren erg lekker en nadat we onze handen hadden geschoont met de geparfumeerde doekjes doeken we weer de straten van China Town in.
Het leek wel of we in een andere stad waren. Alleen maar chinese tekens en chinezen. Opvallend weinig toeristen. Ze zijn hier trouwens wel erg gespecialiseerd: je hebt hier winkels met alleen maar weegschalen, of alleen maar klokken of alleen maar olielampjes. In de drukke kleine straatjes liepen we hutje mutje tussen de vele kramen met allerlei soorten voedsel en specerijen. In een volgend straatje verkochten ze alleen maar roze kussentjes en rode slingers en verderop alleen maar rekenmachines, horloges en pistolen. We volgde onze weg via Charoen Krung Road en Yaowarat Road richting het westen. Aan het einde van Chinatown sloegen we rechtsaf richting de Golden Mount. Via een straat waar iedere winkel auto-onderdelen verkocht (Boriphat Road) kwamen we aan bij Phukao Thong of wel Wat Saket ofwel de gouden heuvel.

Golden Mount
De Golden Mount is een tempel gelegen op een heuvel midden in het oude centrum van Bangkok. Vanaf deze tempel heb je een mooi zicht op Bangkok. Du daar gingen we, klimmen maar. Halverwege konden we nog een paar bellen laten klinken voor ” good luck” dus dat deden we maar. 281 treden later kwamen we aan bij de top van de heuvel. Fier torende de chedi van deze tempel boven bangkok uit. Hoewel er weinig wolken waren lag er toch een waas over Bangkok heen, waardoor je niet super ver weg kon kijken: SMOG. Vanaf onze plek zagen we wel het monument van Democratie op Ratchadamnoen Klang Road. Verder was Bangkok vanaf hier een verzameling van kleine huisjes, flatgebouwen en af en toe een plukje groen en een tempel die verdwaald leek tussen de huizen. Flesje water drinken, uitrusten en terug naar beneden. Via Het Monument van Democratie weer naar Kao San Road op zoek naar een Internetcafe en lenzenvloeistof. Onze inzet en bewaarvloeistof is bijna op. We waren in chinatown al in heel wat winkeltjes geweest, maar het lijkt wel of ze hier in Thailand alleen maar “softe” lenzen kennen. Geen enkel product voor harde lenzen. Stelletje softies hier die Thai-en. Maar volgens Mandy kunnen ze hier geen harde lenzen hebben, schijnt iets met hun ogen te zijn. Helaas pindakaas.
In Koa San Road nog opzoek naar Antal en Dorien die misschien ook wel hier rond zouden lopen, en een ananasje gekocht bij Mandy haar favoriete Ananas mevrouw: een hele annanas voor maar 10 bath!!
‘s avonds een lekkere pizza gegeten bij een fastfood keten. Na weken ThaiFood is dat ook wel weer lekker. Mandy had verder een alve liter grenadine en we konden een heerlijke salade samenstellen bij een salade bar.
Vroeg naar bed, want morgen zouden we weer vroeg wakker worden gepiept voor onze reis naar Ayuthaya.

1. Kies een aantal tempels uit waar je naar toe wilt. Charter een Tuk Tuk en zeg dat hij je voor 20 bath (maximaal) 2 uur lang door de stad mag rijden naar deze lokaties. Als laatste lokatie ga je met hem naar een factory outlet. Daar koop je geen pak en klaar is kees. Prima deal!

2. Koop een 12call sim card, voor 1000 bath (in het bekpekker straatje). Laat hem deze card in je GSM doen. En je klunt overal prepaid opwaardeerkaarten kopen voor 300 bath.

3. Koop je tickets het liefst op het treinstation zelf of op het buro voor tourisme. Is net iets goedkoper dan de vele commerciele reisburo’s.

4. Neem een WC rol mee. Zelfs in de “chique” restaurants is niet altijd WC papier.

5. Neem goed “muggenspul” mee (40 of 50% Deet) en goede “afterbite”. Je zult het nodig hebben.

6. Het Royal Hotel in Bangkok is een prima hotel met een goede prijs/kwaliteit verhouding. Boek je kamer wel via internet (http://directrooms.com) dat scheelt je een hoop geld. Bij het hotel zelf is een kamer 1600 bath. Via Internet 900 bath.

7. De prijzen in Chiang Mai zijn beduidend lager dan in Bangkok. Dus als je een pak of andere zaken wilt kopen is Chiang Mai een prima plek. Je kunt beter bij een warenhuis of in de buurt bij Chang Moi (Thaise Markt) kopen dan op de Night Bazar. (De nightbazar is wel leuk om al toerist te bekijken)

8. Neem geen of weinig kleding mee en koop alles in Thailand. De prijzen zijn schrikbarend goedkoop. Twee “afritsbroeken” zijn wel handig!

9. Als je kleren wast doe dit dan niet in een hotel, maar doe het zelf of bij een Laundery. Dit kost je 30 Bath per kilo. Voor 50 bath per kilo strijken ze het zaakje.

10. Om Chiang Mai goed te bekijken heb je drie opties: (1) Per Tuk Tuk, geef de man 100 bath en hij blijft de hele dag bij je. Je kunt echt overal naar toe en als je geluk hebt heeft hij ook nog leuke tips. (2) Per fiets, voor 40 bath huur je een (soms brakke) mountainbike. (3) te voet, hoewel de stad redelijk klein is, zijn de afstanden bijelkaar toch best groot… wij hebben (1) & (3) gedaan en (1) beviel ons prima!

11. Het klinkt raar, maar koop of neem ook een trui mee als je naar het noorden gaat. Vooral de avonden kunnen koud zijn. Zeker als je gewend bent aan thaise temperaturen.

12. In de grote steden kun je, de foto’s van je memory stick voor 100 of 150 bath laten branden op een CD. Prima deal.

13. Het eten op straat is aan te raden. Maar blijf wel cola drinken! Dit helpt echt.

14. Als je Phi Phi aankomt en niets heb gereserveerd. Loop langs iedereen over de pier, rechtsaf de druk straat in. Dan kun je kiezen. Wil je een goedkope kamer (guesthouse) ga dan links af een straat in landinwaarts. Wil je een duurdere kamer (bungalow aan strand) loop dan door langs de kuststrook.

15. Als je langer in Phi Phi of een ander eiland blijft kun je ook bij aankomst eerst in een nacht in een guesthouse blijven en de volgende dag opzoek gaan naar een goed hotel, guesthouse of bungalow.

16. Literatuur: Lonly Planet Thailand, Rough Guide Thailand, Inside Guide for Thailand en het boek: Zacht als zijde & buigzaam als bamboe (Sjon Hauser). Die laatste is echt een aanrader om te lezen als je in thailand zit.

17. Neem, als je harde contactlenzen hebt, genoeg lenzenvloeistof mee. Dat kennen ze namelijk niet in Thailand. De Thaien dragen geen harde lenzen. Ze hebben hier wel van alles voor de zachte lenzen.

18. Bangkok naar Airport?
Voor 50 bath kun je een MiniVan regelen in Khoa San Road.

19. Je hebt hier in Thailand in alle grote en minder grote steden 2e hands boekwinkels. Je kunt hier meestal voor weinig geld boeken kopen, maar ook ruilen. Zo sleep je niet heel de vakantie met enorm veel boeken en kun je toch lekker doorlezen. De meeste boeken zijn in het engels, maar je komt soms ook nederlandse uitgave tegen.

Opgelicht?
Oja. Nog even voor de Thailandgangers. We lazen net een dagboek van ene Nienke. Zij had percies hetzelfde meegemaakt met Imperial Fashion in Chiang Mai als wij. Eerst twee mensen onafhankelijk van elkaar op verschillende plekken die zeggen dat Imperial Fashion de beste plek is om naar toe te gaan. Daarna wordt je met de TukTuk er naar toe gebracht en tja.. dan ga je toch voor de bijl… Het is maar dat je het weet…

1. Kies een aantal tempels uit waar je naar toe wilt. Charter een Tuk Tuk en zeg dat hij je voor 20 bath (maximaal) 2 uur lang door de stad mag rijden naar deze lokaties. Als laatste lokatie ga je met hem naar een factory outlet. Daar koop je geen pak en klaar is kees. Prima deal!

2. Koop een 12call sim card, voor 1000 bath (in het bekpekker straatje). Laat hem deze card in je GSM doen. En je klunt overal prepaid opwaardeerkaarten kopen voor 300 bath.

3. Koop je tickets het liefst op het treinstation zelf of op het buro voor tourisme. Is net iets goedkoper dan de vele commerciele reisburo’s.

4. Neem een WC rol mee. Zelfs in de “chique” restaurants is niet altijd WC papier.

5. Neem goed “muggenspul” mee (40 of 50% Deet) en goede “afterbite”. Je zult het nodig hebben.

6. Het Royal Hotel in Bangkok is een prima hotel met een goede prijs/kwaliteit verhouding. Boek je kamer wel via internet (http://directrooms.com) dat scheelt je een hoop geld. Bij het hotel zelf is een kamer 1600 bath. Via Internet 900 bath.

7. De prijzen in Chiang Mai zijn beduidend lager dan in Bangkok. Dus als je een pak of andere zaken wilt kopen is Chiang Mai een prima plek. Je kunt beter bij een warenhuis of in de buurt bij Chang Moi (Thaise Markt) kopen dan op de Night Bazar. (De nightbazar is wel leuk om al toerist te bekijken)

8. Neem geen of weinig kleding mee en koop alles in Thailand. De prijzen zijn schrikbarend goedkoop. Twee “afritsbroeken” zijn wel handig!

9. Als je kleren wast doe dit dan niet in een hotel, maar doe het zelf of bij een Laundery. Dit kost je 30 Bath per kilo. Voor 50 bath per kilo strijken ze het zaakje.

10. Om Chiang Mai goed te bekijken heb je drie opties: (1) Per Tuk Tuk, geef de man 100 bath en hij blijft de hele dag bij je. Je kunt echt overal naar toe en als je geluk hebt heeft hij ook nog leuke tips. (2) Per fiets, voor 40 bath huur je een (soms brakke) mountainbike. (3) te voet, hoewel de stad redelijk klein is, zijn de afstanden bijelkaar toch best groot… wij hebben (1) & (3) gedaan en (1) beviel ons prima!

11. Het klinkt raar, maar koop of neem ook een trui mee als je naar het noorden gaat. Vooral de avonden kunnen koud zijn. Zeker als je gewend bent aan thaise temperaturen.

12. In de grote steden kun je, de foto’s van je memory stick voor 100 of 150 bath laten branden op een CD. Prima deal.

13. Het eten op straat is aan te raden. Maar blijf wel cola drinken! Dit helpt echt.

14. Als je Phi Phi aankomt en niets heb gereserveerd. Loop langs iedereen over de pier, rechtsaf de druk straat in. Dan kun je kiezen. Wil je een goedkope kamer (guesthouse) ga dan links af een straat in landinwaarts. Wil je een duurdere kamer (bungalow aan strand) loop dan door langs de kuststrook.

15. Als je langer in Phi Phi of een ander eiland blijft kun je ook bij aankomst eerst in een nacht in een guesthouse blijven en de volgende dag opzoek gaan naar een goed hotel, guesthouse of bungalow.

16. Literatuur: Lonly Planet Thailand, Rough Guide Thailand, Inside Guide for Thailand en het boek: Zacht als zijde & buigzaam als bamboe (Sjon Hauser). Die laatste is echt een aanrader om te lezen als je in thailand zit.

17. Neem, als je harde contactlenzen hebt, genoeg lenzenvloeistof mee. Dat kennen ze namelijk niet in Thailand. De Thaien dragen geen harde lenzen. Ze hebben hier wel van alles voor de zachte lenzen.

18. Bangkok naar Airport?
Voor 50 bath kun je een MiniVan regelen in Khoa San Road.

19. Je hebt hier in Thailand in alle grote en minder grote steden 2e hands boekwinkels. Je kunt hier meestal voor weinig geld boeken kopen, maar ook ruilen. Zo sleep je niet heel de vakantie met enorm veel boeken en kun je toch lekker doorlezen. De meeste boeken zijn in het engels, maar je komt soms ook nederlandse uitgave tegen.

Opgelicht?
Oja. Nog even voor de Thailandgangers. We lazen net een dagboek van ene Nienke. Zij had percies hetzelfde meegemaakt met Imperial Fashion in Chiang Mai als wij. Eerst twee mensen onafhankelijk van elkaar op verschillende plekken die zeggen dat Imperial Fashion de beste plek is om naar toe te gaan. Daarna wordt je met de TukTuk er naar toe gebracht en tja.. dan ga je toch voor de bijl… Het is maar dat je het weet…

2e kerstdag. Op de eerste plaats: Gefeliciteerd broertje!
We konden vandaag uitslapen. Goed ontbijten en zitten nu te wachten op onze minibus naar Krabi. Vandaar gaan we in een V.I.P. Bus naar Bangkok. Daar komen we om 05:30 uur aan. Eens kijken wat we dan kunnen doen in de stad die nooit slaapt…

De minibus
De minibus kwam natuurlijk veel te laat. Het voertuig zou er om 12.30u zijn om ons op te halen en om 12.45u kwam ie een keer aanzetten. Toen gingen we ook nog een paar andere reizigers ophalen, maar wat bleek…die waren al niet meer op het resort (vonden het waarschijnlijk te lang duren). Heel relaxed kwamen de chauffeur en zijn vrouw teruglopen, terwijl wij dachten dat we een boot moesten halen om 13.00u. Nou dat gingen we al niet meer halen. Niemand die zich verder druk maakte, behalve wij natuurlijk. Aangekomen bij de “verzamelplaats” voor de minibus propten ze de busjes die er stonden zo vol mogelijk. De bagage moest uiteindelijk op het dak worden gebonden. Ons busje zat toen vol en daar gingen we. We gingen richting een ferry en wat bleek? Het was niet dezelfde ferry als wanneer je alleen met de boot zou gaan, maar een pontje waarmee we naar de overkant werden gebracht. Wij hadden begrepen dat je met de minibus ook op een boot ging en dat die boot ons dan naar Krabi zou brengen. We gingen dus per minibus over land en moesten twee keer met een pontje. Weer een andere beleving van reizen in Thailand. Zo hebben we ook nog wat de omgeving van Krabi gezien.

P.P. Family
In Krabi werden we afgezet bij een travelagent. Hier kregen een aantal medereizigers een sticker voor de VIP Bus. Wij niet, want wij hadden geboekt bij de P.P. Family (in de Lonely Planet bekend als oplichters…fijn!). Deze travelagent zou ons nog wel komen ophalen. Het was ongeveer 15.15u en er was ons gezegd dat we om 16.00u de bus moesten halen, dus om 15.45u werden we wel wat zenuwachtig. Rond die tijd kwam dan uiteindelijk een minitruck die al helemaal afgeladen was en wij moesten ons daar maar tussen proppen. Even voor vieren kwamen we aan bij een travelagent / restaurantje waar de bussen al klaar stonden. Gelukkig we hadden het gered. Ook hier hadden we ons totaal niet druk hoeven maken, want de bus vertrok pas om 16.30u. Er stonden veel mensen die naar Bangkok of Ko Samui gingen. Naar Bangkok gingen er twee bussen, een airco bus en een VIP Bus. Die airco bus zag er niet bepaald comfortabel uit, maar de VIP Bus gelukkig wel. Daar mochten wij in, want wij hadden een rode sticker!

Nachtreis
Om 16.30u gingen we dan eindelijk op weg. Het was een dubbeldekker en gelukkig had Maarten plaatsen beneden uitgezocht, want bij de eerste stop kwamen er al mensen beneden kijken of er nog plek was. De chauffeur reed best hard en die mensen waren waarschijnlijk misselijk geworden bovenin de bus. Bij de eerste stop mochten we iets eten, drinken, naar het toilet enzo. Terug in de bus ging iedereen al snel slapen. Er lagen beneden waar wij zaten veel Nederlanders. Dat hadden we nog niet meegemaakt sinds we in Thailand zijn.
Het slapen ging niet echt goed, want het is toch geen makkelijk positie om te slapen (half zittend, half liggend). Daarnaast had de chauffeur er zo’n vaart in dat het soms best eng aanvoelde (in Nederland was die man zeg maar al drie keer aangehouden). We hebben wat gedraaid en geknikkebold en voor we het wisten waren we in Bangkok. Veel te vroeg, want we zouden om 06.00u aankomen en we waren er al om 05.00u. Wat tijd betreft weet je het ook nooit met die Thaien…

VIP Bus in het donker

De laatste poll van deze web-log. Over een kleine week zijn we weer terug in Nederland en dan is het alweer bijna 1 januari. Wat zijn jullie goede voornemens voor het komende jaar?

Stem en de beste wensen voor 2004! (tjee wat gaat het snel)

Mandy had wat onrustig geslapen, maar toch waren we redelijk uitgeslapen. Vandaag geen pannekoekjes als ontbijt. We gingen aan het strand eten. French Toast met honing voor Mandy en een eitje met toast voor Maarten. Natuurlijk met koffie en verse jus. De zon scheen weer behoorlijk en Maarten kroop weer snel in de schaduw. Tussendoor weer lekker zwemmen en af en toe werden we begroet met Merry Christmas! Echt raar om op het strand te liggen op eerste kerst dag. Lunchen aan het strand met een Watermeloenshake en Pad Thai .. dat spul blijft lekker.

Massage
Daarna de kerstgroeten via de GSM overgebracht aan de ouders en toen was het tijd voor: Massage. Je ziet ze overal in Thailand de traditionele thaise massage. We hadden er in Bangkok al kennis mee gemaakt. Meestal kun je kiezen tussen: Voetmassage, Traditionele massage en Herbal/Olie massage. Maarten koos voor de laatste variant, Mandy ging voor de traditionele aanpak. Voetjes schoonmaken, zand weg. Onder het genot van de beats van Eminem en de geur van eucalyptus werden we betast, gekneden, gestompt, geduwd, geslagen, getrokken en door elkaar geschuwd. Als ware acrobaten klimmen en klauteren ze om en op je lichaam. Het gaat er hard aan toe bij die mannen en vrouwen: ze laten je alle hoeken van de massagetafel zien. Maar na een uur folteren voel je, je weer als herboren. Lekker na genieten in de zon. Nog ff een laatste plons in de zee. Nou ja Maarten dan. mandy had een grote kwal gezien en had niet veel zin meer om het water in te gaan. Naar het hutje en douche tussen de muggen.
De tekst en de plaatjes van gisteren op het internet bijgewerkt. We atenm bij een reagea/hippe tent. Veel Bob Marley en overheerlijke kip met cashuwnuts en garnalen in oestersaus. Daarna nog een cocktail en genieten van de laatste nacht strand. Morgen wordt een reisdag naar Bangkok.

Het gaat er soms hard aan toe..